ខឹងព្រោះស្រលាញ់

«ប្រសិនបើគេជាភ្លើង កូនត្រូវតែធ្វើជាទឹក» សម្ដីអ្នកម្ដាយ ទេវី ចាំជាប់ទុកក្នុងចិត្ត។ ថ្ងៃទីមួយ គេត្រឡប់មកពីធ្វើការវិញ មានក្លិនសុរាជាប់ខ្លួន និងស្នាមខ្វាចលើថ្ពាល់ នាងញញឹមទទួលស្វាគមន៍ ព្រមទាំងលាបរបួសឱ្យគេថែមទៀត។ ថ្ងៃបន្ទាប់ គេត្រឡប់មកវិញ មិនត្រឹមតែមានក្លិនសុរា ថែមទាំងមានស្នាមក្រែមក្រហមជាប់ថ្ពាល់ នាងញញឹមដាក់គេ មិនដេញដោលរករឿងឈ្លោះប្រកែក។ គេមិនយល់ពីចិត្តរបស់នាង មិនថ្វីទេ តែគេបែរជាមកចោទនាងថាមនុស្សស្រីមិនល្អ និងមើលងាយកិត្តិយសនាងថែមទៀត។ ដើម្បីការពារកិត្តិយសខ្លួនឯង និងគ្រួសារ នាងមិនអាចនៅស្ងៀមបានទេ!